Jodek Potasu cz.d.a. 7681-11-0

Jodek potasu – nieorganiczny związek chemiczny, sól potasowa kwasu jodowodorowego o wzorze KI. Tworzy bezbarwne kryształy łatwo rozpuszczalne w wodzie. W wyniku elektrolizy stopionego jodku potasu powstaje jod i potas. Jodek potasu (KI) jest solą stabilną (nie radioaktywnego) jodu. Stabilny jod jest ważnym pierwiastkiem chemicznym potrzebnym organizmowi do wytwarzania hormonów tarczycy. Większość stabilnego jodu w naszym organizmie pochodzi z pożywienia.

Wzór: KI
Masa molowa: 166,0028 g/mol
Nazwa wg IUPAC: Potassium iodide
Gęstość: 3,12 g/cm3
Temperatura topnienia: 681 °C
Rozpuszczalnik: Woda

Zastosowanie:
- używany w syntezach organicznych
- w spektroskopii
- w analizie chemicznej
- jego nieznaczne ilości dodaje się do soli kuchennej (stąd tzw. sól jodowana). Alternatywnym dodatkiem jest jodan potasu KIO3

Zastosowania medyczne:
- składnik płynu Lugola (jod rozpuszczony w roztworze wodnym jodku potasu)
- składnik jodyny
- jako środek wykrztuśny działający bezpośrednio na gruczoły oskrzelowe, po podaniu doustnym może mieć też działanie odruchowe podobne do emetyny
- leczenie łagodniejszych postaci sporotrychozy.
- Jod jest niezbędnym składnikiem potrzebnym do syntezy w organizmie hormonów tarczycy oraz prawidłowego funkcjonowania gruczołu tarczowego. U osób dorosłych dobowe zapotrzebowanie na jod wynosi 150–300 µg. W przewodzie pokarmowym jodki wchłaniają się na całej długości jelit, ale przede wszystkim w jelicie cienkim, skąd w ciągu 2 h rozprowadzane są w przestrzeni pozakomórkowej. Biologiczna dostępność jodku potasu wynosi praktycznie 100%. Około 75% zasobów ustrojowego jodu znajduje się w tarczycy, natomiast niewielkie ilości gromadzą się w nerkach, żołądku, gruczołach sutkowych i ślinowych. Niedobór jodu jest przyczyną wola endemicznego, niekiedy wrodzonego upośledzenia rozwoju umysłowego.